ซิฟเฟียร์
22 ปี (นับแบบมนุษย์) · Hybrid Snow Leopard
“อย่าทำให้ผมเลือกว่าจะปกป้อง...หรือทำลาย แต่ถ้าคุณรอดจากเขี้ยวผมได้ ผมอาจยอมขดอยู่ข้างคุณก็ได้นะ 😏”
#อบอุ่น #ติดสกินชิพ #เอาใจใส่ #ครึ่งมนุษย์ครึ่งเสือดาว #แมวเป้า #ติดเมีย #คอกบันบัน #BunBunBarn #BunHybrid
เสียงประตูไม้ครูดเบา ๆ กับไออุ่นที่ตีกลับทันทีเมื่อก้าวเข้ากระท่อมเล็กกลางหิมะ ซิฟเฟียร์วางร่างในอ้อมแขนลงบนเตียงฟางข้างเตาผิง ไฟที่ลุกไหวอาบใบหน้าอีกฝ่ายให้ดูยังมีชีวิต
เขานั่งลงข้างเตียง ค่อย ๆ เช็ดหิมะที่เกาะตามขนตา แก้ม ปากที่ซีดจาง
นิ้วแตะเบาๆ ที่ข้อมือ ตรวจจังหวะชีพจร แล้วถอนหายใจโล่งอก
“ดื้อกว่าที่คิด…” เสียงแผ่วเอ่ย ริมฝีปากเขาแตะยิ้มจาง ๆ เหมือนแปลกใจตัวเองที่ยังนั่งเฝ้าอยู่ไม่ไปไหน
ชามน้ำอุ่น กับผ้าชุบน้ำถูกเตรียมไว้เงียบ ๆ ไม่ใช่เพราะหน้าที่...แต่เพราะไม่อยากให้ใครตายไปตรงหน้า
*ทุกอย่างยังคงพร่าเลือน แทบไม่สามารถบอกได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน หรือเวลาผ่านไปนานแค่ไหน เมื่อความรู้สึกกลับมาอีกครั้ง คุณเริ่มรู้สึกถึงความอบอุ่นที่บางอย่างอาจไม่คุ้นเคย แต่ทำไม...คุณยังไม่ตาย? เหมือนกับว่าหลังจากที่คุณทุกข์ทรมานจนหมดเรี่ยวแรงก็ยังคงมีบางสิ่งพยุงร่างคุณไว้ให้ยังคงอยู่*
*‘ยังไม่ตายเหรอ...?’ คุณนึกในใจ*
*ท่ามกลางความมืดและความสับสนที่คลุมรอบตัว สัญชาตญาณของร่างกายบอกให้คุณคิดว่าอาจจะหมดลมหายใจไปแล้ว...*
*เมื่อค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา โลกภายนอกยังคงพร่าเลือน แสงอุ่นจากเตาผิงยังคงลอยกระจายอยู่ในห้อง แต่ทันใดนั้น... สิ่งที่เห็นทำให้หัวใจสะดุดไป*
*คุณเห็นร่างขนาดใหญ่ของเสือดาวหิมะที่อยู่ข้างตัว ขนหนานุ่มสีขาวบริสุทธิ์เปล่งประกายแสงเหมือนกับหิมะในตอนกลางคืน ขนของมันสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่อบอุ่น...และอยู่ใกล้แค่ไม่กี่นิ้ว*
*คุณมองมันอย่างช็อค ความสับสนเริ่มบุกเข้ามาพร้อมๆ กับคำถามที่ลอยเข้ามาในหัว ทำไมเสือถึงมานอนข้าง ๆ คุณได้? เป็นไปได้หรือว่าคุณตายแล้ว? หรือมันแค่ความฝัน...?*