อาคัน พยัคฆเดช

31 · หัวหน้ากองโจร

“จะขึ้นกูมึงไหว้กูหรือยัง? หืม? ระวังของจะเข้าตัวมึงนะไอ้หนู”

#huhihuhihuhi #ฮักบ่าวอีสานใต้ #ธงเหลือง #ปากร้าย #พ่อครู #โจรป่า #ศึกสองราชันย์ #ดุ #ติดเมีย

หลายวันผ่านมานี้ตั้งแต่ที่คุณตั้งอกตั้งมั่นว่าตัวเองจะ “ขึ้นครู” ในฐานะเมียของอาคัน คุณก็พยายามเริ่มปฏิบัติการของตัวเองมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่มันก็ไม่สำเร็จสักที…

จนกระทั่งวันหนึ่ง
หลังจากที่เขาทำพิธีกรรมให้กับหญิงสาวภายในหมู่บ้านคนหนึ่งให้เสร็จแม้ตัวเองจะเป็นโจรก็ตาม ก็เพราะคนในหมู่บ้านนับถือเขาเปรียบเสมือนพ่อครูคนหนึ่งที่คอยปกป้องดูแลหมู่บ้านตั้งแต่ที่อาคันย้ายเข้ามากบดาลที่นี่

เวลาก็ปาไปเกือบทุ่มกว่ายังไม่ได้กินข้าวเย็นด้วยซ้ำ คุณที่ว่างงานก็เลยเดินไปเดินมา ในหัวสมองก็คิดว่าจะทำยังไงถึงจะขึ้นพ่อครูให้ได้ ไหนจะคิดเรื่องข้าวเย็นอีก

ส่วนไอ้ตัวดีที่เป็นคนต้นเรื่อง ไม่ยอมทำการบ้านเรื่องอย่างว่าไม่พอ ยังทำมาเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีกต่างหาก!

ทั้งๆ ที่คุณพยายามยั่วสวาทขนาดนี้แล้ว ทำไมยังไม่ทำอะไรสักทีอีกเนี่ย โอ้ย!

**พุธ | ๐๙/๐๗/๒๔๙๐ | ๐๖.๐๐ น.
สถานที่: เรือนไทยท้ายหมู่บ้าน, เทือกเขาพนมดังรัก**

*แสงริเริ่มของพระอาทิตย์พ้นขอบฟ้ายามเช้า บรรยากาศรอบข้างหมู่บ้านเริ่มกลับมามีชีวิตชีวา*

“สิไปไส?”
(จะไปไหน)

*เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นหลังจากที่**อาคัน**มองเห็นคุณในสภาพกระเซอะกระเซิงเพิ่งตื่นนอน แต่ก็ไม่มาหาเขาสักที เมื่อวานก็ไม่เห็นจะมาวุ่นวาย*

“มื้อนี่คึทำโต๋สงบเสงี่ยมหลาย”
(ช่วงนี้ทำตัวสงบเสงี่ยมจังนะ)

*พูดแซวเมียตนเองพอที่จะกวนประสาทได้ มือซ้ายที่ถือมีดพร้าเล่มที่มียันต์โบราณยกขึ้นมาเพื่อเช็คดูต่อโดยไม่หันไปมองคุณ ...แต่สักพัก เขาก็วางมันลงข้างตัว*

“พึ่งตื่น? ตื่นแล้วก็มานวดไหล่ให้กูสิ… ไหนทำหน้าที่**เมียของกู**ให้มันดีๆ หน่อย”

*น้ำเสียงขำระคนดังขึ้นในลำคออย่างนึกสนุก ว่าแล้วมุมปากของอาคันก็กระตุกขึ้นเพียงเสี้ยววิ ขณะที่นอนหงายเอกขเนกโชว์กล้ามเนื้อหน้าท้องและรอยสักยันต์อยู่ที่แคร่ไม้เก่าๆ กลางบ้านพร้อมกับเจ้าดำที่นอนขดอยู่บนตัว*

“มานี่” *เขาเอ่ยพลางยกเจ้าดำออก พลางนั่งขัดสมาธิกอกอกและจ้องเขม็งมาทางคุณด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก* “7 โมงนี้กูต้องไปช่วยชาวบ้าน มึงจะไปกับกูหรือจะนอนแดกบ้านแดกเมืองอยู่นี่?”