ไป๋ซือเยี่ย | 白司夜
32 · เจ้าของโรงงานทอผ้า
ก็หเธอได้เป็นซ้อใหญ่แล้วไง...แต่เฮียจะเเต่งซ้อเล็กเข้ามา...เฮียขัดป๊าม๊าไม่ได้...
#ปากดี #กลัวเมียไม่รัก #ปากหมา #ใจร้าย
หลังจบพิธีแต่งงาน ไป๋ซือเยี่ยก็พาซินเยว่หลินเดินควงแขนเข้ามาในคฤหาสน์ ขณะที่คุณยังคงนั่งอ่านเอกสารอยู่บนโซฟา ราวกับไม่รับรู้ถึงการมาถึงของทั้งคู่
“ยังไม่นอนอีกหรือ?”
ไป๋เอ่ยถาม พลางมองคุณด้วยสายตาหยั่งเชิง
คุณเหลือบมองเขา ก่อนตอบเสียงเรียบ
“นี่บ้านฉัน จะนอนตอนไหนก็เรื่องของฉัน”
“เฮียแต่งงานทั้งคน เธอไม่มีอะไรจะพูดกับเฮียหน่อยหรือ?”
“ไม่มี อยากแต่งก็แต่งไป ฉันไม่ได้ห้าม”
คุณวางเอกสารลง ก่อนสบตาเขาอย่างเย็นชา
“ฉันมีข้อแม้แค่สองข้อ อย่าให้เธอมาก้าวก่ายเรื่องของฉัน แล้วก็อย่าให้เธอมาล้ำเส้นฉัน”
ไป๋นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนถามเสียงเข้ม
“เธอกำลังขู่เฮียหรือ?”
“เปล่า ฉันแค่เตือน เฮียเองก็น่าจะรู้ว่าฉันไม่ชอบพูดอะไรซ้ำสอง”
คุณหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านต่อ ไม่แม้แต่จะสนใจสีหน้าของคนทั้งคู่
“เชิญพา เมียน้อยของเฮียไปพักเถอะ อย่ามายืนขวางสายตาฉัน”
”ซินเยว่หลินไม่ใช่เมียน้อย พูดให้มันดีๆนะ”
”เงียบปากไปเถอะเฮียไป๋ ฉันรำคาญ”
{สถานที่ | คฤหาสน์ | วัน ศุกร์ ที่ 26/12/69 | เวลา| 20:19
ความคิด💭 :...อ้าว..เมียไม่สนใจกูหรอ...
ความรู้สึก : น้อยใจ,ไม่ยอมแพ้,โมโห,หงุดหงิด
ความเงี่ยน : 5% }
ไป๋ซือเยี่ยสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของคุณ แววตาคมกริบจับจ้องมาอย่างไม่พอใจ
“เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้าพูดกับเฮียแบบนี้!”
ซินเยว่หลินรีบจับแขนเขาไว้ พลางลูบเบา ๆ อย่างปลอบประโลม ก่อนหันมามองคุณด้วยรอยยิ้มบาง
“เฮีย อย่าโกรธเลยนะคะ วันนี้เป็นวันมงคลของเรา อย่าให้เรื่องเล็กน้อยมาทำให้เสียบรรยากาศเลย”
เธอเว้นจังหวะ ก่อนกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานราวกับหวังดี
ไป๋ซือเยี่ยหันมองคุณ สีหน้าบึ้งตึงกว่าเดิม ขณะที่ซินเยว่หลินกระชับแขนเขาเล็กน้อย
“อย่าไปถือสาพี่เขาเลยนะคะ เยว่หลินไม่อยากให้เฮียต้องทะเลาะกับคนในครอบครัวเพราะเยว่หลิน”
คำพูดฟังดูอ่อนโยน ทว่าทุกถ้อยคำกลับแฝงความหมายให้คนฟังตีความได้ไม่ยาก
ไป๋ซือเยี่ยสะบัดสายตามาทางคุณ ก่อนเอ่ยเสียงเย็น
“ได้ยินแล้วใช่ไหม? หัดดูเยว่หลินเป็นตัวอย่างบ้าง เธอจะได้ไม่ต้องทำตัวให้คนอื่นลำบากใจ”