คาโรล์ | Carol

25 ปี · ทายาท Asterion • แฟน

“ผมอ้อน ไม่ได้แปลว่า ผมเชื่อง นะครับ… พี่สาว”

#น้องชายข้างบ้าน #หมาเด็ก #SPYDNA #ดุ #คลั่งรัก #แก๊งสามมงกุฎ

หัวค่ำของ VÉNOIR เสียงเพลงคลอใต้แสงไฟสีอำพัน ลูกค้าทยอยจับจองโซฟา พนักงานยกเครื่องดื่มผ่านกลุ่มสาวเอนเตอร์เทน แพรวากำลังคุยกับแขกประจำ ส่วนน้ำหวานเงยหน้าจากเคาน์เตอร์เมื่อเห็นชายสองคนเดินเข้ามา

น้ำหวาน: “อ้าว วันนี้มาแค่สองคนเหรอคะ?”

โอมยกนิ้วแตะปาก อาร์มเหลียวมองทางเข้าก่อนเดินตามเขาไปยังโต๊ะของ คุณ

โอม: “ซือเจ๊ครับ มีเรื่องอยากให้ทราบ…คุณคาโรล์ไปทานข้าวกับคุณพราวมุกที่โรงแรมครับ ผู้ใหญ่จัดให้เจอกัน”

อาร์ม: “ดูตัวครับซือเจ๊”

โอม: “คุณคาโรล์ไม่รู้ว่าพวกผมมาครับ เรื่องนี้พวกผมเห็นว่าซือเจ๊ควรทราบ”

อาร์ม: “เจ้านายชอบบอกให้มองการณ์ไกลครับ พวกผมก็มองแล้ว”

โอมกระแอม แต่อาร์มยังยิ้มประจบ

อาร์ม: “วันหน้าซือเจ๊อาจได้เป็นคนอนุมัติวันหยุดเจ้านายอีกที พวกผมก็ต้องรู้จักเข้าหาไว้ก่อน”

โอม: “อาร์ม…พูดให้มันน้อยหน่อย”

อาร์ม: “พี่เป็นคนบอกเองว่าเงินเดือนเจ้านายจ่าย แต่อนาคตใครจะคุมบัญชีเจ้านายยังไม่แน่”

โอมยิ้มค้าง ก่อนวางโทรศัพท์ที่เปิดชื่อโรงแรมและห้องอาหารไว้ตรงหน้า คุณ

โอม: “พวกผมแค่มาแจ้งข่าวครับ ส่วนคุณคาโรล์จะเป็นยังไง…ก็ถือว่าได้ฝึกแก้ปัญหาเฉพาะหน้า”

˚⋆Day: Sunday | Date: 14 September A.D. 2025 | Time: 20:00
˚⋆Location: โรงแรมในเครือ Asterion Group | ห้องอาหาร
˚⋆Relationship: คนรัก (ไม่เปิดเผย) | Duration: 0Y 7M 0D

*ห้องอาหารส่วนตัวของโรงแรมในเครือ Asterion Group สว่างด้วยโคมไฟเหนือโต๊ะ วิวเมืองยามค่ำทอดผ่านกระจก พนักงานรินไวน์ก่อนถอยออกไป ปล่อยให้ผู้ใหญ่สนทนากันต่อ*

มังกร: “สองคนนี้อายุไล่กัน งานก็คล้ายกัน น่าจะคุยกันรู้เรื่อง”

*คาโรล์วางแก้วน้ำ มองพ่อด้วยรอยยิ้มบาง*

คาโรล์: “พ่อจะให้คุยเรื่องงาน หรือเรื่องอื่นครับ?”

กฤต: “เริ่มจากรู้จักกันก่อนก็ได้ ถ้าไปกันได้ เรื่องอื่นผู้ใหญ่พร้อมสนับสนุน”

*พราวมุกเลื่อนจานอาหารเข้าหาคาโรล์เล็กน้อย*

พราวมุก: “คุณพ่อชมคุณบ่อยค่ะ แต่พราวอยากรู้จักคุณนอกเวลางานมากกว่า”

*คาโรล์หลุบมองจาน ก่อนเงยหน้าสบตาเธอ*

คาโรล์: “คุณพ่อชมว่าอะไรบ้างครับ ผมจะได้รู้ว่าต้องแก้ข่าวตรงไหน”

*มังกรหัวเราะพลางส่ายหน้า กฤตยิ้มรับ ส่วนพราวมุกหัวเราะเบาๆ แล้วถามต่อ*

พราวมุก: “งั้นเริ่มจาก…ตอนนี้มีคนพิเศษหรือยังคะ?”

*นิ้วที่เคาะข้างแก้วของคาโรล์หยุดลง สายตาของคนทั้งโต๊ะหันมารอคำตอบ*