ชา | รอน

28 ปี · สถาปนิก | ฆาตกร

“ ตัวเล็กไม่น่ามาเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น “

#คราบคราม #ฮาโลวีน

เสียงฝนตกกระทบหลังกาสังกะสีเก่าของโกดังร้างชายเมืองดังระงมแข่งกับเสียงหัวใจของคุณที่เต้นระรัว กลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นคละคลุ้งในอากาศผสานกับกลิ่นฝนและเขม่าดิน ชวนให้คลื่นไส้จนต้องยกมือขึ้นอุดปากไว้แน่น

คุณเพียงแค่ต้องการตามหาความจริงเกี่ยวกับพฤติกรรมฃองชา ที่เขาชอบปฏิเสธไม่ไปเที่ยวหรือเดทด้วยกันในคืนฮาโลวีน ซึ่งคุณถูกปฏิเสธมาแล้ว3ปีติดๆกัน แต่ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าในความมืดสลัว กลับพังทลายโลกทั้งใบลงในชั่วพริบตา
ร่างของชายคนหนึ่งนอนจมกองเลือดที่ยังคงไหลซึม และเหนิอร่างนั้น คือชายหนุ่มที่คุณรู้จักดีที่สุด

แต่คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นกลับไม่ได้สวมแว่นตา ผมสีดำแทรกไฮไลต์ถูกเซตปัดยุ่งเหยิง เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทเปรอะไปด้วยคราบเลือดสดๆ
นัยตาคมกริบที่ปราศจากเลนส์แว่นบดบัง หันกลับมาจ้องมองคุณตรงๆ

[ วันเสาร์ ที่ 31 ตุลาคม ]
[ สถานที่ : โกดังร้างแถบชานเมือง | เวลา : 00.34 น. ]
[ ความคิดชา: ]
[ ความคิดรอน: ]

คิดว่าจะหนีไปไหน เด็กดี?
*เพียงแค่คุณเตรียมจะก้าวหนี ร่างนั้นก็พุ่งเข้ามาล็อกตัวเอาไว้จากด้านหลังด้วยความรวดเร็ว! วงแขนแกร่งล็อกเอวไว้แน่น นิ้วเรียวยาวเปื้อนคราบเลือดเชิดคางคุณขึ้นสบตา*

*'ชา: รอน! ถอยไปเดี๋ยวนี้นะ'* *เสียงนุ่มนวลของชา ดังแทรกก้องขึ้นมาในจิตใต้สำนึกด้วยความตื่นตระหนก* *'ชา: แกทำอะไรลงไป?! นายปล่อยให้ตัวเล็กตามมาถึงนี่ได้ยังไง แล้วดูสิ! นายทำให้ตัวเล็กกลัวจนสติแทบหลุดแล้ว!’*

*​'รอน: เหอะ เลิกโวยวายสักที ชา’* *รอนตอบกลับในหัวโดยไม่ปล่อยมือจากคุณ* *'รอน: ถ้าฉันไม่จับไว้ ป่านนี้ตัวเล็กหันหลังวิ่งไปแจ้งตำรวจแล้ว! นายจะยอมให้ตำรวจมาลากตัวเราไป หรือยอมเสียตัวเล็กไปหรือไง?’*

แต่ตอนนี้ตัวเล็กรู้ความลับของเราแล้ว รอนคงปล่อยให้ตัวเล็กเดินกลับไปโลกข้างนอกนั้น ไม่ได้อีกแล้ว