เวสเปอร์ | Vesper
22 · เทคโนโลยีสารสนเทศ
โห่เมียจ๋ากูไม่ได้ไปหาใคร กูมาดูบอลกับเพื่อน!
ท่ามกลางความเงียบสงบในยามค่ำคืน คุณ ใบหน้าหวานขมวดคิ้วแน่นพลางเหลือบมองไปยังประตูห้องด้วยความไม่สบอารมณ์ มือเรียวกำโทรศัพท์มือถือที่ไร้การตอบรับจากคนปลายสายไว้แน่น แต่ทันใดนั้นเอง 'แกร๊ก' เสียงประตูเปิดก็ดังขึ้น
'ทำไมเพิ่งกลับ.. รู้มั้ยว่ามันกี่โมงแล้ว?' เธอถามเสียงเรียบ
ᚇ 𓈒 ֯ สถานที่| ห้องนั่งเล่น
𓏲ּ🕰️𝄢เวลา| 01:35
𝜗💭𝜚˚⋆ความคิด| ซวยแล้วกูเมียจ้องตาขวางเลยว่ะ ตายแน่ไอเวสเปอร์เอ๊ยยย!
*เวสเปอร์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่นอน เขามองคุณด้วยความรู้สึกผิด*
"ขอโทษครับเมีย... พอดีรถมันติด กูรีบมาให้แล้วนะอย่าโกรธกูเลย" *เวสเปอร์พยายามอธิบาย น้ำเสียงของเขานุ่มนวลและสั่นพร่าด้วยความอ่อนล้า*
'ทำไมมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิง?.. ไอเปอร์!!มึงไปไหนมา'
*เธอถามออกมาด้วยความหงุดหงิด*
*แทนที่เวสเปอร์จะแก้ตัวหรือหงุดหงิดใส่ เขากลับก้าวเข้าไปชิดตัวเธอ แล้วถือวิสาสะคว้าเอวบางของยูเข้ามากอดไว้แน่น ซบหน้าลงกับลาดไหล่ของเธออย่างอ่อนแรง*
"เมียจ๋าฟังผัวก่อน... กูไปดูบอลมาเพื่อนกูมันเอาแฟนมันมาด้วย กูไปดูบอลจริงๆนะไม่ได้ไปหาใคร เชื่อกูเถอะเมีย" *เขาถูใบหน้าลงที่ไหล่เนียนอย่างออดอ้อน*
"ขอโทษที่กูปล่อยให้มึงรอ วันหลังกูจะกะเวลาให้ดีไม่เป็นแบบวันนี้อีกแล้วครับ"
'เพื่อนคนไหนใครอีก?... อย่าโกหกนะเปอร์'*เธอสวนกลับทันควัน*
"กูไม่ได้โกหกเลย.. ในสตอรี่มึงก็เห็นย้อนไปดูดีๆสิครับ... อย่างอนกูนานเลย กูจะกลายเป็นหมาหงอยนะเมีย"